سلام سلاممممممممممممم به اندازه رقم اختلاص سلام خوبید ؟

میدونم که خوبید

ببخشید نبودم پبام هاتون رو تایید کنم جاتون خالی مسافرت بودم

وای دمه همتون گرم وقتی برگشتم اولین جایی که اومدم وبم بود کلی انرژی گرفتم دمه همتون گرم بچه

ها من به همه اونایی که ادرس وبشون رو گذاشتن سر زدم وب همتون خیلی خوشگل و نازه دمه همتون

گرم که بااین سرعت بازم میایید پست میزارید همتون رو دوس دارم یه عده که دستشون درد نکنه از

خجالت من در اوومدم هر چی فوش بود بهم دادن یه عده هم کلی گل بهم دادن منم همتون رو میبوسم

البته اونا که بهم فوش دادن رو نبیتم چون بهشن گل میدوم اما با گلدونش راستی سال 1392 به همتون

تبریک میگم کاشکی سال خوبی باشه بازم نظر بزارید منتظرتونم

سلام ببخشید یه چند وقت نبودم  و چه اتفاق هایی  افتاده که نگو

از پراید کیلویی 27 هزار

و پسه ای کیلویی 60 هزار

و تحریم پسته توسط ایرانی های عزیز ( حالا نه خیلی هم نخریدید)

و بقل کردن ننه چاوز توسط جناب دکتر... که بعدش گفتن فتوشاپه ( ما هم باور کردیم)

و خیلی اتفاق های دیگه تا گریه اسطوره مون مهدوی کیا عزیز

و رفتن پرسپولیس به ته جدول تا 6 تایی کردن یه 3 .4تا تیم و بر گشتن به این بالا و با قدرت در جایگاه 6

و خبر  مرگ دوس دخترم که من خرم باور کردم و کلی دپرس شدم

و عملی که کردم و 5 دقیقه مردم و ...

بخوام بگم جاش نمیشه چه خوب چه بد گذشت اما نمیدونم چرا از رو ما گذشت 

سال 91 برای من سال خیلی بدی بود خیلی بد فقط آرزوم اینه سال دیگه حسرت امسال رو نخوریم

بچه ها یه چندتا ارزو میکنم یه آمین مشتی بزارید پشتش

خدایا همه مریزارو شفا بده از جمله سرطانی هارو

خدایا همه کسانی که امسال پیش ما نیستن و الان پیش خودتن خودت هواشون رو داشته باش

خدایا امسال هیچ پدری رو شرمنده بچه هاش نکن

خدایا سال دیگه رو بد تر از امسال نکن

خدایا خودت کمکمون کن تو درسامون موفق بشیم

خدایا شکرت

برای داده هایت شکر

نداده هایت شکر

و گرفته هایت شکر

چون داده هایت نعمت نداده هایت حکمت و گرفته هایت امتحان است 

هر روزتان نوروز

نوروزتان پیروز

پسوردتان مرموز !

اینباکستان پر سوز

ماشینتان لکسوز

لکسوزتان کم سوز

بدخواهتان پفیوز !

غمهایتان ریفیوز

اوقاتتان مخصوص !!

سال نو پیشاپیش مبارک

۶ سالمه ... با اینکه سرما خوردم اما اومدم تو کوچه ... چند روزی میشه که مامان خونه نیست ... چشاش خیلی قشنگه ... روشنه ... ولی هیچوقت منو تو بازی راه نمی ده ...

۱۷ سالمه ... مامان واسه همیشه ما رو ترک کرد ... یعنی بابا رو ترک کرد ... لیلا بازم قهر کرده ... جدیدا خیلی بی رحم شده ... هرچی دلش می خواد میگه ...

۲۴ سالمه ... صدای موزیک همسایه داره دیوونم می کنه ... به سلامتی لیلا خانوم عروس شده ... دوست داشتم ببینمش ... هی ...

۳۱ سالمه ... بابا به رحمت ایزدی شتافت ... شوهر لیلا می خواست خونه رو بخره ... دو برابر قیمت ... ولی واسه اینکه حرصش در بیاد ندادم ...

۴۶ سالمه ... خونه ... کله پزی ... اداره ... چلوکبابی ... اداره ... خونه ... حتی جمعه ها !

۵۲ سالمه ... پسر لیلا کارمند منه ... پدرسگ فتوکپی باباشه ...

۶۱ سالمه ... یه بارون ساده بهونه خوبی بود که هیچکس سر خاک من نباشه ... به جز یه نفر ... عینک دودیش نمی ذاره چشای روشنشو ببینم ...

ادمین: تنها داستانی که اشکمو در اورد

شخصی بود که تمام زندگی اش را با عشق و محبت پشت سر گذاشته بود و وقتی ازدنیا رفت همه می گفتند به بهشت رفته است.
آدم مهربانی مثل او حتما به بهشت می رفت. در آن زمان بهشت هنوز به مرحله کیفیت فراگیر نرسیده بود. استقبال از او باتشریفات مناسب انجام نشد. دختری که باید او را راه می داد نگاه سریعی به لیست انداخت و وقتی نام او را نیافت او را به دوزخ فرستاد.
در دوزخ هیچ کس از آدم دعوت نامه یا کارت شناسایی نمی خواهد هر کس به آنجا برسد می تواند وارد شود. آن شخص وارد شد و آنجا ماند. چند روز بعد ابلیس با خشم به دروازه بهشت رفت و یقه پطرس قدیس را گرفت. پطرس که نمی دانست ماجرا از چه قرار است پرسید چه شده است؟ ابلیس که از خشم قرمز شده بود گفت: آن شخص را که به دوزخ فرستاده اید آمده و کار و زندگی ما را به هم زده. از وقتی که رسیده نشسته وبه حرفهای دیگران گوش می دهد... در چشم هایشان نگاه می کند... به درد و دلشان می رسد. حالا همه دارند در دوزخ با هم گفت وگو می کنند... یکدیگر را در آغوش می کشند و می بوسند. دوزخ جای این کارهانیست!!! بیایید و این مرد را پس بگیرید.
وقتی راوی قصه اش را تمام کرد با مهربانی به من نگریست و گفت:

با چنان عشقی زندگی کن که حتی اگر بنا به تصادف به دوزخ افتادی، خودشیطان تو را به بهشت بازگرداند...

پائولو کوئلیو

                                                      بازى زندگى

آقاى «برايان دايسون»، مدير اجرايى و اسبق شركت كوكاكولا، در يكى از كوتاه‌ترين و تأثيرگذارترين مصاحبه‌هاى خود چنين گفته بود :

هيچ‌وقت از ريسك كردن نهراسيم، چرا كه به ما اين فرصت را خواهد داد تا شجاعت را ياد بگيريم!

فرض كنيد زندگى همچون يك بازى است. قاعده اين بازى چنين است كه بايد پنج توپ را در آنِ واحد در هوا نگه داريد و مانع افتادنشان بر زمين شويد. جنس يكى از آن توپ‌ها از لاستيك بوده و باقى آنها شيشه‌اى هستند. پُرواضح است كه در صورت افتادن توپ پلاستيكى بر روى زمين، دوباره آن توپ نوسان كرده و بالا مى‌رود؛ اما آن چهار توپ ديگر كه از جنس شيشه هستند، به محض برخورد با زمين شكسته و خُرد مى‌شوند.

او در ادامه مى‌گويد :

آن چهار توپ شيشه‌اى عبارتند از «خانواده»، «سلامتى»، «دوستان» و «روح خودتان» و توپ پلاستيكى همان «كارتان» است!

دختر كوچكى هر روز پياده به مدرسه مى‌رفت و برمى‌گشت. با اين‌كه آن روز صبح، هوا زياد خوب نبود و آسمان نيز ابرى بود، دختربچه طبق معمولِ هميشه، پياده به سوى مدرسه راه افتاد.
بعدازظهر كه شد، هوا رو به وخامت گذاشت و توفان و رعد و برق شديدى درگرفت.

مادر كودك نگران شده بود كه مبادا دخترش در راه بازگشت، از توفان بترسد يا اين‌كه رعد و برق بلايى بر سر او بياورد؛ به همين جهت تصميم گرفت با اتومبيل خود به دنبال دخترش برود. با شنيدن صداى رعد و ديدن برقى كه آسمان را مانند خنجرى دريد، با عجله سوار ماشينش شد و به طرف مدرسه دخترش حركت كرد.

در وسط‌هاى راه، ناگهان چشمش به دخترش افتاد كه مثل هميشه پياده به طرف خانه در حركت بود، ولى با هر رعد و برقى كه آسمان روشن مى‌شد، او مى‌ايستاد، به آسمان نگاه مى‌كرد و لبخند مى‌زد. اين كار را با هر دفعه رعد و برق تكرار مى‌كرد!

زمانى كه مادر، اتومبيل خود را به كنار دخترك رساند، شيشه پنجره را پايين كشيد و از او پرسيد: عزيزم، چه‌كار مى‌كنى؟! چرا همين‌طور بين راه مى‌ايستى؟

دخترك پاسخ داد: سلام مامان. من سعى مى‌كنم صورتم قشنگ به‌نظر بياد، چون خدا داره از من عكس مى‌گيره!

نتيجه :

در هنگام رويارويى با توفان‌هاى زندگى، لبخند را فراموش نكنيد! خداوند ناظر ماست.